Ο κινηματογραφιστής του «Top Gun: Maverick» έθεσε τα όρια τεχνολογίας κάμερας για να βάλει το κοινό στη θέση του πιλότου

7
Ο κινηματογραφιστής του «Top Gun: Maverick» έθεσε τα όρια τεχνολογίας κάμερας για να βάλει το κοινό στη θέση του πιλότου

Πότε “Top Gun: MaverickΤο κοινό αισθάνεται σχεδόν τις δυνάμεις G στα σπλάχνα του ως Τομ Κρουζ απογειώνεται από το αεροπλάνο του με ένα F/A-18 Super Hornet, είναι μια στιγμή που κάνει τον κινηματογραφιστή Κλαούντιο Μιράντα δέσμη.

Η τοποθέτηση έξι καμερών αληθινής κινηματογραφικής ποιότητας σε ένα μαχητικό αεροπλάνο – ένα κατόρθωμα που δεν ήταν τεχνικά εφικτό έως ότου αναπτύχθηκαν λύσεις για το spin-off του κλασικού του 1986 – απέδωσε τόσο εκπληκτικά εναέρια πλάνα που έκανε τις δουλειές των μοντέρ σχεδόν συντριπτικές.

«Αισθάνομαι ότι αυτό που δώσαμε είναι ότι βρίσκεστε σε κάμερες ποιότητας IMAX – δουλέψαμε σκληρά για να βεβαιωθούμε ότι είναι μια κάμερα καλής ποιότητας», λέει η Miranda. «Νομίζω ότι υπάρχει διαφορά. Είμαι πολύ περήφανος για αυτό.”

Μιλώντας στο Camerimage Intl. Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Τορούν της Πολωνίας, ο Μιράντα παραδέχεται ότι έχασε την αίσθηση του πόσες ημέρες γυρίσματος στον αέρα απαιτούσε το «Top Gun», αλλά δεν τίθεται θέμα αν η επένδυση άξιζε τον κόπο, λέει ο Μιράντα. «Νιώθω ότι ήταν – εννοώ ότι το έκανε πολύ δουλειά για τους εκδότες. Χρειάζονταν 813 ώρες βίντεο. Τρέχεις έξι κάμερες κάθε φορά, δύο πλοία τη φορά».

Δεν είναι περίεργο που ο Miranda μάθαινε κάποια ορολογία του Πολεμικού Ναυτικού για μαχητικά αεροπλάνα μετά από μήνες που πέρασε σε στενή συνεργασία με πιλότους, τεχνικούς εμπειρογνώμονες, στρατιωτικούς και ηθοποιούς που περνούσαν από πλήρη εκπαίδευση αεροπόρου του Πολεμικού Ναυτικού, όταν περιγράφει κάθε καθημερινή πτήση μαχητικού, η οποία επίσης σκιαζόταν από κυνηγητό αεροπλάνο.

Ακριβώς από την εναρκτήρια σειρά «Top Gun», το κοινό συναντά από κοντά πραγματικά μαχητικά που απογειώνονται από το USS Abraham Lincoln, που πυροβολήθηκε πριν από την πανδημία τον Αύγουστο του 2018 κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής άσκησης για το F-35C Lightning II. Η λήψη, η οποία έκανε επίσης χρήση του Ναυτικού Αεροσταθμού Lemoore στην Κεντρική Καλιφόρνια, ήταν αφοσιωμένη στον απαιτητικό ρεαλισμό σε κάθε καρέ, λέει η Miranda.

Το να προσαρμοστούν οι κάμερες της Sony για να χωρούν σε ένα μαχητικό ήταν κεντρικό στο σχέδιο, λέει – επιτρέποντας στην παραγωγή να επιτύχει αυτό που δεν είχε γίνει ποτέ πριν. «Βοήθησα επίσης στο σχεδιασμό της αρχικής κάμερας – πήγα στην Ιαπωνία και υπήρχαν πολλά πράγματα και την τροποποίησαν. Και τότε ήταν ακόμα πολύ μεγάλο για εμάς, οπότε δουλέψαμε πάνω σε αυτό και μπορέσαμε να πάρουμε αυτό το μικρό Ριάλτο. Στην πραγματικότητα ήταν αρχικά για το chase jet και θέλαμε να αποκτήσουμε μεγαλύτερο φακό για μεγαλύτερη ποικιλία. Μετά είπαμε, «Ουάου, μπορούμε να κάνουμε πολλά με αυτό».

Η ιστορία, μετά την επιστροφή του Κρουζ από την εικονική εξορία από το Πολεμικό Ναυτικό σε έναν κρίσιμο ρόλο στον σχεδιασμό μιας επικίνδυνης αποστολής πάνω από το εχθρικό έδαφος, απαιτεί να ξεπεράσουμε πλήρως τα όρια του τι μπορούν να κάνουν ακόμη και οι καλύτερα εκπαιδευμένοι πιλότοι του Ναυτικού με τα καλύτερα αεροπλάνα τους.

Για την ειδική μίνι κάμερα 6K Sony, η Miranda λέει, «Αρχικά, μας έδωσαν μία. Και ήμασταν σαν… «Άλλα τέσσερα; Ίσως άλλα έξι;»».

«Μου είπαν ότι δεν μπορούσα να τους βάλω», προσθέτει. «Αλλά ήμουν εκεί συνεχώς, λέγοντας, “Τι είναι αυτό;” Βρήκα μια παλιά έκδοση ενός F-18 που δεν είχε όλα τα ηλεκτρονικά μέσα. Ήταν περισσότερο γυμνό. Με τράβηξε πολύ αυτό γιατί είχε μια ασπίδα θάμβωσης που ήταν επίπεδη. Η παλιά έκδοση ήταν πολύ πιο απλή και αυτό ήταν που χρησιμοποιήσαμε τις κάμερες».

Η στενή συνεργασία με τους μηχανικούς του Πολεμικού Ναυτικού απέδωσε καρπούς, λέει η Miranda. «Ρώτησα αν μπορούσα να αφαιρέσω τα παλιά ηλεκτρονικά, ήμασταν εκεί και σβήναμε κάθε μέρα. Ήμουν εκεί για εβδομάδες μόλις πήγαινα, τι το χρειάζεσαι; Είναι απαραίτητο;»

Κανένα οπλικό σύστημα δεν αφαιρέθηκε, αλλά, λέει: «Έβγαλαν κάτι υλικό βιντεοκάμερας. Όταν εκτοξεύουν μερικούς από τους πυραύλους μερικές φορές έχουν κάμερες. Υπήρχε λοιπόν ένα ολόκληρο σύστημα. Όλο αυτό το σύστημα, δεν το χρειαζόμουν και έτσι έφυγε».

Ένας περιορισμός στα σουτ ήταν ο χρόνος, εξηγεί. «Δεν μπορούσα να δέσω στη δύναμη του πλοίου όπως ήθελα, οπότε αυτό ήταν ένα πράγμα. Έτσι οι κάμερες περιορίζονταν στο πόσο χρόνο μπορούσαν να μείνουν στον αέρα – ήταν σαν 90 λεπτά».

Μια άλλη πρόκληση ήταν πώς οι ηθοποιοί θα χειρίζονταν τις πιέσεις του να βρεθούν στο πίσω κάθισμα πραγματικών μαχητικών αεροπλάνων, όχι σε μια πράσινη σκηνή ήχου. «Είμαι βέβαιος ότι υπήρξαν κάποιες επισκέψεις από το να τρέμουν», λέει η Miranda. «Αλλά οι ηθοποιοί δούλεψαν για τρεις μήνες, αυξάνοντας τις ανοχές τους, το πρόγραμμα εκπαίδευσης πιλότων του Τομ Κρουζ. Φορούσαν επίσης τα κοστούμια με συμπίεση, κουστούμια G.»

Οι στολές πτήσης υψηλής τεχνολογίας που τους βοηθούν να εμποδίζουν το αίμα να κατακαθίσει στα πόδια, ώστε να μην λιποθυμούν κατά τη διάρκεια ελιγμών υψηλής δύναμης G, τους βοήθησαν να κάνουν τις πραγματικά τιμωρητικές στροφές ζωντανά στην κάμερα.

Τα ιπτάμενα F-15 επίσης απαιτούσαν την ίδια εκπαίδευση, λέει. «Όλοι βυθίστηκαν στο τανκ και έπρεπε να βγουν έξω», προσθέτει η Μιράντα. «Δεν το γυρίσαμε, αλλά το νιώθεις. Για να βρεθείτε στο πίσω κάθισμα αυτού του F-15 πρέπει να έχετε κάνει την εκπαίδευση. Δεν μπορούσαν να μου κάνουν μια βόλτα χαράς».

Οι προφυλάξεις ασφαλείας ήταν πάντα πρωταρχικής σημασίας, σημειώνει η Miranda. «Αν ένας πιλότος τράβηξε υπερβολικά Gs, έπρεπε να αναφερθεί. Όλες οι βάσεις κάμερας έπρεπε να δοκιμαστούν από το Πολεμικό Ναυτικό για να βεβαιωθείτε ότι μπορούν να χειριστούν όλα τα G. Εάν πέσει ένα μπουλόνι, δεν μπορείτε να έχετε ξένο αντικείμενο να κυλήσει. Ελέγχουν όλα τα κλειδιά και τον εξοπλισμό τους – όταν τελειώσουν με το αεροπλάνο, όλα τους τα κλειδιά επιστρέφουν. Υπάρχει ένα εξαιρετικό πρωτόκολλο ασφαλείας».

Χρησιμοποιώντας φυσικό φως με αληθινούς ουρανούς και τοπία που πετούν, η Miranda κατάφερε να βάλει το κοινό στη θέση του πιλότου με τρόπους που ανέβασαν σημαντικά τον πήχη. Και σχεδόν πάντα σε ένδοξο φωτοστέφανο.

«Το «Top Gun» είναι μια ταινία ηλιοβασιλέματος. Αν το δεις, είναι 5:30. Έτσι, όλοι σχεδιάζουμε προσεκτικά τη μέρα, σχεδιάζουμε τις πρωινές διαδρομές, σχεδιάζουμε τις βραδινές διαδρομές, όπου οι κάμερες είναι στα βουνά. Υπάρχει ένας τόνος προγραμματισμού. Ήξερα πού βρίσκονταν στον χάρτη, αλλά έπρεπε να ξέρω πόσο βαθιά πήγαιναν και την κατεύθυνση που πήγαιναν, τον καιρό και λέμε στους πιλότους πού θέλουμε τον ήλιο».

Το κοινό του φεστιβάλ Hooting Camerimage χαιρετίζοντας τη Miranda και ο σκηνοθέτης Joseph Kosinski εξέφρασαν τη βαθιά τους συμφωνία στις προβολές.

παρόμοιες αναρτήσεις

Leave a Reply